Bron van levensenergie

Vakantie trekt me naar buiten, de natuur in. Fietsend door het schilderachtige West-Frankrijk met een tentje achterop, dobberend in de Berkel vlak bij huis, of al wandelend door het bos met een goede vriendin – waar ik ook keek er was groene natuur om me heen. En dat deed goed; er ontstond diepe ontspanning en innerlijke rust.

Natuur op recept

Fietsen in West-Frankrijk

Studies onderschrijven de helende kracht van de natuur. Het stresshormoon cortisol blijkt zich dan te verlagen waardoor je beter kunt ontspannen. Ook is aangetoond dat actief zijn in een groene omgeving een positief effect heeft op je gezondheid. In sommige landen is het al zo ver dat zorgverleners een recept voorschrijven voor het doorbrengen van tijd in de natuur.

Herstel

In de zomer bezocht ik ook de tentoonstelling ‘Wij zijn natuur’ van Irene van Lippe-Biesterveld in museum Singer in Laren. Het werd een indringende reis langs mooie kunstwerken van veelal jonge kunstenaars van over de hele wereld. Zij houdt hiermee een pleidooi voor het herstellen van onze band met de natuur. Niet alleen omdat natuur goed voor ons is. Nee, om opnieuw tot besef te komen dat wij onderdeel zijn van al het leven op aarde. Dat alle natuur om ons heen, en in ons, met elkaar samenhangt en elkaar beïnvloedt. 

Alles klopt

Dwalen door het museum bracht me onverwacht dicht bij iets dat ik van binnen al wist: mijn diepe verbondenheid met de natuur. In de stilte tussen de beelden voelde ik dankbaarheid dat ik deelnemers van een retraite meeneem in het ervaren van de natuur. Want juist daar, tussen bomen en lucht, kunnen lichaam en geest samenvallen, een moment waarop alles even klopt en dat we ons soms uit onze kindertijd herinneren. 

Kern van de ziel

Daar in de kloostertuin opent zich iets van binnenuit, zonder woorden, enkel door aanwezig te zijn bij de eenvoud en oerkracht van wat leeft. En precies dat raakt – zacht en onverbiddelijk – de kern van de ziel. Een bron van levensenergie, onmisbaar als de adem kan weer stromen.

Naderhand zoeken we met passende schrijf- of tekenoefeningen altijd naar woorden of beelden voor deze bijzondere ervaringen…..

Voeten worden warm
Ja, mijn hele lichaam gloeit
buiten zijn doet goed

Alleen, stap voor stap
toch zijn wij hier verbonden
Ik voel de ander

Ik ben als het geluid van de wind door de bladeren
Soms druk soms stil
Leven

Ik raak je aan alsof ik je nog nooit gezien heb
Je bent zo zacht, zo mooi, zo kwetsbaar. Samen spelen we en laat je mij weer voelen hoe het is om te leven in het moment van groeien, bloeien, transformeren en weer laten gaan.

Teksten van deelnemers. Beeld: Tuin van Helena, pastelkrijt, door Joyce zelf



Programma najaar 2025

September 19-22 sept | Wonen bij jezelf in stilte – weekendretraite (7pt)

Oktober 18-21 okt | Naar de stilte van je hart – weekendretraite (7pt)

November 12-14 nov | Werken vanuit je stille bron (6pt)- verdiepingsdagen voor wie werkzaam is in zingevingszorg zoals geestelijk verzorgers, voorgangers, hospicemedewerkers